Jak uniknąć kary za złożony po terminie PIT?

Zgodnie z przepisem zawartym w art. 56 § 4 Kodeksu karnego skarbowego podatnik, który mimo ujawnienia przedmiotu lub podstawy opodatkowania nie składa w terminie organowi podatkowemu lub płatnikowi deklaracji lub oświadczenia podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe.

Prawo daje jednak możliwość uniknięcia kary w takiej sytuacji. Należy jak najszybciej powiadomić urząd o niezłożonym przez nas w terminie zeznaniu podatkowym, zanim sam urząd zorientuje się, że dokumentów od nas nie ma, po czym uregulować należny podatek. Podatnik może zapewnić sobie bezkarność poprzez złożenie tzw. czynnego żalu, czyli dokumentu powiadamiającego urząd o popełnieniu czynu zabronionego. Prawidłowo złożony czynny żal uwalnia od odpowiedzialności karnej. Czynny żal jest prawnie uregulowany w Kodeksie karnym skarbowym w art. 16, w którym czytamy, że karze za przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe nie podlega sprawca, który po popełnieniu czynu zabronionego zawiadomił o tym organ powołany do ścigania, ujawniając istotne okoliczności tego czynu, w szczególności osoby współdziałające w jego popełnieniu.

Instytucja ta warta jest uwagi nawet dla osób, które korzystają z usług księgowych. Znając to rozwiązanie, w nieprzewidzianych sytuacjach, można zaoszczędzić sobie wiele niepotrzebnego stresu. Podstawą skorzystania z czynnego żalu jest uregulowanie należności podatkowych (art 16 § 2 k.k.s.). Podatek należy zapłacić w terminie wyznaczonym przez organ podatkowy.

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł w czwartek 20 listopada, że płacone za granicą składki na ubezpieczenie zdrowotne i społeczne mogą być odliczone przez podatników rozliczających się w Polsce. Podkreślił jednocześnie, że polskie sądy nie powinny zwlekać ze stosowaniem tej zasady, choć pozwolił na to polski Trybunał Konstytucyjny. Jest to ważna informacja dla osób świadczących usługi księgowe. W UE zakazane są krajowe przepisy podatkowe, które mają zastosowanie do transgranicznej działalności gospodarczej i są mniej korzystne niż przepisy o działalności gospodarczej prowadzonej w obrębie tego państwa członkowskiego. Rozliczając się z fiskusem można bowiem odliczać składki płacone w Polsce. Takie prawo gorzej traktuje polskich przedsiębiorców prowadzących interesy za granicą, niż tych, którzy swoją działalność ograniczają do Polski. Jest to sprzeczne z obowiązującą na wspólnym unijnym rynku zasadą swobody przedsiębiorczości i świadczenia usług.

Podzielając co do meritum stanowisko Trybunału Konstytucyjnego, unijny Trybunał orzekł: zasada pierwszeństwa prawa wspólnotowego zobowiązuje sąd krajowy do stosowania prawa UE i do odstąpienia od stosowania sprzecznych z nim przepisów krajowych, niezależnie od wyroku, który odracza utratę mocy tych przepisów, uznanych za niekonstytucyjne.